|
|
||||||
|
|
...1... | ||||||
|
|
|||||||
|
Slyszalam, ze cos mowila, slyszalam oddalajace siej kroki. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. Ta cholera ma racje... - mruknalem do niego- powinienem byl powiedziec
|
|||||||